ทุกวันที่ 21 กันยายนของทุกปี เป็น “วันสันติภาพสากล” (International Day of Peace) วันที่องค์การสหประชาชาติ (United Nations: UN) กำหนดขึ้นเพื่อส่งเสริมอุดมการณ์แห่งสันติภาพ ทั้งภายในประเทศ ระหว่างประเทศ และระหว่างประชาชนทุกกลุ่ม พร้อมทั้งเป็นโอกาสให้คนทั่วโลกร่วมกันตระหนักถึงคุณค่าของการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ปราศจากความรุนแรงและความขัดแย้ง

ในปี 2569 (2026) วันสันติภาพสากลมีแนวคิด “Invest in Peace: For Everyone, Everywhere, Every Day” หรือ “ลงทุนในสันติภาพ เพื่อทุกคน ทุกแห่งหน ทุกวัน” สะท้อนแนวคิดว่าสันติภาพไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่ต้องอาศัยการมีส่วนร่วมและการลงมือทำของทุกคน ตั้งแต่ระดับบุคคล ชุมชน ไปจนถึงรัฐบาลและประชาคมระหว่างประเทศ

❤️️จากแนวคิดสู่ “วันสันติภาพโลก”

วันสันติภาพสากลมีจุดเริ่มต้นจากมติของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ มติที่ 36/67 เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2524 ซึ่งกำหนดให้วันเปิดการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติในเดือนกันยายนเป็นวันสันติภาพสากล เพื่อรำลึกและส่งเสริมอุดมการณ์แห่งสันติภาพทั้งภายในและระหว่างประเทศและประชาชน โดยเริ่มจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนกันยายน 2525

ต่อมาในปี 2544 (2001) สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้มีมติ 55/282 กำหนดให้วันที่ 21 กันยายนของทุกปี เป็นวันสันติภาพสากลอย่างถาวร และที่สำคัญคือกำหนดให้วันนี้เป็น วันแห่งการไม่ใช้ความรุนแรงและการหยุดยิงทั่วโลก (global ceasefire and non-violence) พร้อมเชิญชวนทุกประเทศและประชาชนทั่วโลกให้ร่วมกันยุติการสู้รบและการกระทำที่เป็นปรปักษ์ในวันดังกล่าว

“หยุดยิง” ไม่ใช่เพียงการหยุดอาวุธ แต่คือการเปิดพื้นที่ให้สันติภาพ 🌼

       ท่ามกลางความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในหลายพื้นที่ของโลก การหยุดยิงมีความสำคัญมากกว่าการหยุดการใช้อาวุธชั่วคราว เพราะช่วงเวลาที่เสียงปืนสงบลงสามารถเปิดพื้นที่ให้เกิด การเจรจา การช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม การคุ้มครองประชาชน และการแสวงหาทางออกทางการเมืองโดยสันติวิธี
      สันติภาพจึงไม่ได้หมายถึงเพียง “การไม่มีสงคราม” แต่ยังหมายถึงการที่ผู้คนสามารถดำรงชีวิตได้อย่างปลอดภัย มีศักดิ์ศรี มีโอกาส และสามารถอยู่ร่วมกันท่ามกลางความแตกต่างได้ องค์การสหประชาชาติเน้นย้ำว่าสันติภาพที่ยั่งยืนต้องอาศัยการสร้างความไว้วางใจ การเคารพสิทธิมนุษยชน การเจรจา และการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งด้วยสันติวิธี

ความรุนแรงหนึ่งครั้ง อาจส่งผลกระทบต่อผู้คนอีกนับไม่ถ้วน

       เมื่อเกิดความขัดแย้ง ผู้ที่ได้รับผลกระทบไม่ได้มีเพียงคู่ขัดแย้ง แต่ยังรวมถึงประชาชนทั่วไป โดยเฉพาะเด็ก ผู้สูงอายุ และกลุ่มเปราะบางที่อาจต้องเผชิญกับการสูญเสียชีวิต บ้านเรือน การดำรงชีวิต การศึกษา และโอกาสทางเศรษฐกิจ
       การยุติความรุนแรงจึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ทุกคน เพราะเมื่อความรุนแรงลดลง ย่อมเปิดโอกาสให้ความช่วยเหลือสามารถเข้าถึงผู้ที่ได้รับผลกระทบ ให้ครอบครัวสามารถกลับมาใช้ชีวิต ให้เด็กสามารถกลับเข้าสู่ห้องเรียน และให้สังคมสามารถเริ่มต้นกระบวนการฟื้นฟูและสร้างความไว้วางใจขึ้นใหม่
       ด้วยเหตุนี้ วันสันติภาพสากลจึงไม่ได้เป็นเพียงวันสำหรับการกล่าวถึง “สันติภาพ” แต่เป็นวันที่ประชาคมโลกถูกเชิญชวนให้ หยุดความรุนแรง หยุดการสู้รบ และสร้างพื้นที่สำหรับการพูดคุยและการแก้ไขความขัดแย้งอย่างสันติ

👩‍❤️‍👨สันติภาพเริ่มต้นจากทุกคน

     แม้การยุติสงครามและความขัดแย้งระหว่างประเทศจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลและผู้นำประเทศ แต่การสร้างวัฒนธรรมแห่งสันติภาพสามารถเริ่มต้นได้จากทุกคนในชีวิตประจำวัน การรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างโดยไม่ใช้ความรุนแรง การเคารพศักดิ์ศรีและสิทธิของผู้อื่น การไม่เผยแพร่ข้อมูลที่สร้างความเกลียดชัง การไม่กลั่นแกล้งกันทั้งในโลกจริงและโลกออนไลน์ ตลอดจนการเลือกใช้การพูดคุยและการประนีประนอมเพื่อแก้ไขความขัดแย้ง ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างสังคมที่สงบและปลอดภัย
     องค์การสหประชาชาติระบุว่า ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในการสร้างสันติภาพได้ ไม่ว่าจะเป็นอาสาสมัคร นักเรียน ครู ผู้นำชุมชน ภาคประชาสังคม หรือผู้ปฏิบัติงานด้านสันติภาพ เพราะสันติภาพไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในห้องประชุมระหว่างประเทศ แต่ยังเกิดขึ้นจากการกระทำเล็ก ๆ ในชุมชนและชีวิตประจำวัน

🌸21 กันยายนนี้ ขอให้ “เสียงแห่งสันติภาพ” ดังไปทั่วโลก 🌞

    วันสันติภาพสากลจึงเป็นมากกว่าวันสำคัญในปฏิทิน แต่เป็นเครื่องเตือนใจว่า การยุติความรุนแรงคือจุดเริ่มต้นของการสร้างอนาคตที่ดีกว่า

    การหยุดยิงแม้เพียงช่วงเวลาหนึ่ง อาจเปิดทางให้ความช่วยเหลือไปถึงผู้ที่กำลังเดือดร้อน การเจรจาเริ่มต้นขึ้น และความหวังกลับคืนสู่ผู้คน ขณะที่การยุติความรุนแรงอย่างยั่งยืนจะต้องเดินหน้าควบคู่ไปกับการสร้างความเข้าใจ การเคารพสิทธิมนุษยชน และการแก้ไขรากเหง้าของความขัดแย้ง

    ในวันที่ 21 กันยายนนี้ ขอให้ทุกประเทศและประชาชนทั่วโลกร่วมกันส่งเสียงเดียวกันว่า “หยุดความรุนแรง หยุดการสู้รบ เปิดทางสู่การเจรจา และร่วมกันสร้างสันติภาพ” 🤝

    เพราะสันติภาพไม่ใช่หน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นความรับผิดชอบร่วมกันของมนุษยชาติ และทุกการกระทำที่นำไปสู่ความเข้าใจและการไม่ใช้ความรุนแรง ล้วนเป็นก้าวเล็ก ๆ ที่ช่วยสร้างโลกที่ปลอดภัยและน่าอยู่ยิ่งขึ้นสำหรับทุกคน

ศูนย์ประสานการรักษาความมั่นคงปลอดภัยระบบคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (ThaiCERT) ได้ออกแจ้งเตือนเกี่ยวกับความเสี่ยงทางไซเบอร์ยุคใหม่ เนื่องจากปัจจุบันกลุ่มผู้ไม่ประสงค์ดีได้นำเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) มาใช้เป็นเครื่องมือในการค้นหาจุดอ่อน วิเคราะห์ระบบ และพัฒนาวิธีการโจมตีได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

⚠️ 3 รูปแบบภัยคุกคามจาก AI ที่ประชาชนและองค์กรต้องระวัง

1. ปลอมเสียงและข้อความเนียนกริบ (Deepfake & AI Voice) ผู้โจมตีใช้ AI สังเคราะห์ข้อความและเสียง (AI-Generated Media) เลียนแบบเป็นผู้บริหารหรือเจ้าหน้าที่ระดับสูง เพื่อหลอกลวงให้เหยื่อเชื่อใจและยอมคลิกลิงก์ที่แฝงมัลแวร์ โดยมักใช้ข้ออ้างว่า "ขอเปลี่ยนช่องทางสื่อสารเพื่อความปลอดภัยหรือความรวดเร็ว"
2. ขโมยรหัสผ่านและเข้าถึงข้อมูลผ่านคลาวด์ มีการใช้ AI ช่วยสำรวจช่องโหว่ของระบบ และนำข้อมูลการเข้าถึงบัญชีที่รั่วไหลมาใช้ซ้ำ (Credential Reuse) เพื่อแอบเข้าถึงระบบคลาวด์หรือผู้ให้บริการรายใหญ่ แล้วขยายผลไปขโมยข้อมูลของลูกข่ายต่อเพื่อนำไปเรียกค่าไถ่
3. การจารกรรมไซเบอร์อัตโนมัติ ผู้โจมตีเริ่มใช้ AI ในการดำเนินงานโจมตีหลายขั้นตอนแบบกึ่งอัตโนมัติ ตั้งแต่การสำรวจเครือข่าย การเขียนและทดสอบโค้ดโจมตี ไปจนถึงการรวบรวมรหัสผ่านและดึงข้อมูลออกนอกระบบ

🛡️ 5 วิธีป้องกันและรับมือภัยไซเบอร์ยุค AI

• “ตั้งสติ และอย่าเพิ่งเชื่อสิ่งที่เห็นหรือได้ยินทันที” : อย่าปักใจเชื่อเสียงหรือวิดีโอที่เห็นเพียงอย่างเดียว เพราะ AI สามารถสร้าง Deepfake เลียนแบบบุคคลได้
• ตรวจสอบซ้ำก่อนโอนเงินหรือส่งข้อมูล: หากมีการแจ้งเปลี่ยนบัญชีรับเงินหรือขอข้อมูลสำคัญ ให้โทรศัพท์หรือติดต่อยืนยันผ่านช่องทางอื่นอีกครั้งเสมอ และไม่ควรอุปกรณ์หรืออนุมัติรายการสำคัญโดยคนเพียงคนเดียว
• เปิดใช้งานการยืนยันตัวตนหลายชั้น (MFA): บังคับใช้การยืนยันตัวตนหลายปัจจัย เช่น การใช้ Passkey หรือ FIDO2 กับบัญชีสำคัญ เพื่อป้องกันการถูกสวมรอย
• สำรองข้อมูลสำคัญ (หลัก 3-2-1): ทำการสำรองข้อมูลอย่างสม่ำเสมอ โดยเก็บไว้ในรูปแบบที่แก้ไขหรือลบได้ยาก เพื่อให้กู้คืนระบบได้รวดเร็วหากเกิดเหตุ
• ติดตามข่าวสารจากแหล่งที่น่าเชื่อถือ: ติดตามการแจ้งเตือนและข่าวสารภัยคุกคามทางไซเบอร์จาก ThaiCERT หรือหน่วยงานที่น่าเชื่อถืออย่างต่อเนื่อง

การรู้เท่าทันและไม่ประมาท จะช่วยให้เราปลอดภัยจากภัยไซเบอร์ในยุค AI ที่กำลังระบาดในขณะนี้

ที่มา ศูนย์ประสานการรักษาความมั่นคงปลอดภัยระบบคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (Thaicert)

ความยาว 5,000 เมตร หรือ 5 กิโลเมตร หากเป็นระยะทางวิ่งอาจใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที แต่เมื่อมันคือ "ความยาวของผืนผ้าทอมือ" นี่คือความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นจากการกระตุกกี่ทอผ้านับล้านๆ ครั้ง ผ้าผืนนี้คือภาพสะท้อนของการร่วมแรงร่วมใจจากสองมือของแม่ๆ ยายๆ รอยยิ้มเปื้อนสีครามของพี่ๆ ป้าๆ ในลานย้อม ไปจนถึงแววตาของเยาวชนคนรุ่นใหม่ในหมู่บ้านที่มาร่วมเรียนรู้และช่วยกรอด้าย ทุกเส้นฝ้ายที่พุ่งผ่านฟืมจึงเป็นการส่งต่อลมหายใจ และสอดแทรกคำอวยพรจากรุ่นสู่รุ่นด้วยความอบอุ่น

แต่ความยิ่งใหญ่ที่หลอมรวมใจผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้ถึงเพียงนี้ จะไม่มีวันเกิดขึ้นได้เลยหากปราศจากรากฐานอันมั่นคง จากพระมหากรุณาธิคุณของ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่ทรงชุบชีวิตลมหายใจของกี่ทอผ้า เปลี่ยนผ้าทอพื้นบ้านที่เกือบจะเลือนหาย ให้กลายเป็นมรดกอันล้ำค่าของชาติ

มรดกแห่งแผ่นดินนี้ ได้รับการสืบสาน รักษา และต่อยอด สู่โลกแฟชั่นระดับสากล โดย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา พระองค์ทรงนำวิสัยทัศน์แห่งแฟชั่นสมัยใหม่มาผสานกับรากเหง้าดั้งเดิม จนเกิดเป็นโครงการ "ดอนกอยโมเดล" (Donkoi Model) ภายใต้แนวคิด "ผ้าไทยใส่ให้สนุก"

กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย น้อมนำพระดำริมาเป็นแนวทาง และส่งเสริมการพัฒนาให้กับผู้ประกอบการอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับมาตรฐานผลิตภัณฑ์ให้เป็นที่ยอมรับในระดับสากล สร้างยอดสั่งซื้อจำนวนมหาศาลที่หลั่งไหลกลับสู่ชุมชน ก่อให้เกิดเศรษฐกิจฐานรากที่แข็งแกร่ง

วันนี้ ผ้าทอคราม 5,000 เมตร ได้ถูกส่งไม้ต่อเพื่อทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก ไม่เพียงแต่ถูกนำมาออกแบบและตัดเย็บเป็น "ชุดแฟชั่นนักกีฬาทีมชาติไทย" เพื่อสู้ศึกซีเกมส์เท่านั้น แต่ความงดงามนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในสนามแข่ง เพราะคนไทยทุกคนสามารถร่วมภาคภูมิใจและเป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ผ้าครามจาก "ดอนกอยโมเดล" ได้ ผ่านคอลเลกชันสุดเอ็กซ์คลูซีฟของแบรนด์ Sirivannavari Bangkok

เมื่อทัพนักกีฬาไทยก้าวเข้าสู่สเตเดียม กองทัพแรงเชียร์ทีมไทย สามารถร่วมภาคภูมิใจในภูมิปัญญาไทยที่ก้าวสู่เวทีโลก เสมือนอยู่ติดขอบสนาม ด้วยสินค้า Collection #CheerTeamThai เพื่อถ่ายทอดพลังแห่งความเป็นหนึ่งเดียว รายได้ส่วนหนึ่งจากการจำหน่ายจะนำไปสนับสนุนนักกีฬาพาราลิมปิก โดยคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไทย

ที่มา : กรมการพัฒนาชุมชน

1. ผิวหนังช้าง ไม่ได้กันน้ำอย่างที่คิด

แม้ผิวหนังช้างจะหนาถึง 2-3 เซนติเมตร แต่กลับมีรอยย่นและรอยแตกจำนวนมาก ทำให้ดูดซับความชื้นได้ง่าย เมื่อเปียกฝนนาน ๆ ตัวช้างจะสูญเสียความร้อนเร็วกว่าปกติ โดยเฉพาะลูกช้างตัวเล็กที่ยังปรับอุณหภูมิร่างกายได้ไม่ดีเท่าตัวโต

2. ช้างไม่มีต่อมเหงื่อ ต้องพึ่งสิ่งแวดล้อมช่วยควบคุมอุณหภูมิ

ช้างระบายความร้อนผ่านหู เส้นเลือดใต้ผิวหนัง และพฤติกรรม เช่น การพ่นน้ำ อาบโคลน หรือหาร่มเงา การหลบฝนใต้ต้นไม้ใหญ่จึงเป็นอีกหนึ่งวิธีธรรมชาติที่ช้างใช้รักษาสมดุลอุณหภูมิร่างกาย ไม่ให้เย็นหรือร้อนจนเกินไป

3. พฤติกรรมฝูง สะท้อนความเป็นสังคมของช้าง

ช้างป่าอยู่กันเป็นครอบครัว นำโดยช้างพังตัวโต (แม่ใหญ่) ที่จะพาสมาชิกในฝูง โดยเฉพาะลูกช้าง เข้าไปอยู่ตรงกลางวงล้อม เพื่อปกป้องทั้งจากสภาพอากาศและอันตรายรอบข้าง ภาพที่เห็นจึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือสัญชาตญาณการดูแลกันของโขลงช้าง

4. ต้นไม้ใหญ่ = "บ้านฉุกเฉิน" ของสัตว์ป่า

ต้นไม้ทรงพุ่มหนาแบบในภาพไม่ได้ให้แค่ร่มเงายามแดดจัด แต่ยังเป็นเกราะกำบังฝนและลมได้เป็นอย่างดี สะท้อนความสำคัญของผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ต่อการดำรงชีวิตของสัตว์ป่าทุกช่วงเวลา

ภาพความน่ารักนี้จึงไม่ใช่แค่โมเมนต์ประทับใจ แต่ยังเป็นบทเรียนธรรมชาติที่สอนให้เราเห็นคุณค่าของผืนป่าและระบบนิเวศที่สมบูรณ์ อุทยานแห่งชาติกุยบุรียังคงเดินหน้าดูแลถิ่นอาศัยของช้างป่าให้ปลอดภัยและยั่งยืนต่อไป

ที่มา : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

ที่มา : สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ในเขตภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลฝูเจี้ยน มีอาคารดินทรงกลมและทรงเหลี่ยมขนาดมหึมาตั้งอยู่กลางไร่ชา นาข้าว และหุบเขาเขียวขจี ชาวจีนเรียกอาคารเหล่านี้ว่า "ถู่โหลว" (土樓) แปลตรงตัวว่า "อาคารดิน" ภาพที่เห็นจากมุมสูงคล้ายจานบินหรือดอกไม้ขนาดยักษ์วางอยู่บนผืนดิน แต่ที่จริงแล้วนี่คือบ้านที่คนอยู่จริงมานานหลายร้อยปี

มรดกโลกที่ครอบคลุมพื้นที่กว่า 120 กิโลเมตร

องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียน "ถู่โหลวฝูเจี้ยน" เป็นแหล่งมรดกโลกจำนวน 46 หลัง สร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 20 กระจายอยู่ในพื้นที่กว่า 120 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑล โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเมื่อปี ค.ศ. 2008 ในฐานะตัวอย่างอันโดดเด่นของประเพณีการก่อสร้างที่สะท้อนการอยู่อาศัยร่วมกันเป็นชุมชนและการจัดระบบป้องกันตนเอง ภายใต้ความสัมพันธ์ที่กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม

แหล่งมรดกโลกนี้แบ่งเป็นกลุ่มอาคารหลายแห่งในอำเภอหย่งติ้ง (Yongding) หนานจิ้ง (Nanjing) และหัวอัน (Hua'an) เช่น กลุ่มถู่โหลวชูซี เทียนลั่วเคิง เฮ่อเคิง เกาเป่ย ต้าตี้ และหงเคิง ตัวเลข 46 หลังนี้เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ เมื่อเทียบกับทั้งหมด เพราะคาดกันว่าในฝูเจี้ยนตะวันตกมีถู่โหลวกระจายอยู่มากกว่า 10,000 หลัง

ใครสร้าง และสร้างเพื่ออะไร

ผู้สร้างและอยู่อาศัยหลักคือชาวฮากกา (客家) กลุ่มชาติพันธุ์ที่ตามประวัติศาสตร์แล้วอพยพลงใต้จากที่ราบภาคกลางของจีนเป็นระลอก ๆ เพราะสงครามและความวุ่นวาย เมื่อไปตั้งรกรากในเขตเขาซึ่งมักมีการแย่งชิงที่ดินและภัยโจรผู้ร้าย พวกเขาจึงต้องการที่พักที่ปลอดภัยและรวมญาติพี่น้องไว้ด้วยกัน คำตอบคือถู่โหลว

อาคารเหล่านี้สร้างเพื่อการป้องกัน รอบลานกลางที่เปิดโล่ง มีประตูทางเข้าเพียงบานเดียว และหน้าต่างด้านนอกจะมีเฉพาะตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป ประตูหลักหนาราว 100–130 มิลลิเมตร ปิดทับด้วยแผ่นเหล็ก ส่วนชั้นบนสุดมีช่องยิงไว้ป้องกันตัว

เมืองเล็ก ๆ ในกำแพงเดียว

ความน่าทึ่งอยู่ที่ชีวิตภายใน ถู่โหลวแต่ละหลังรองรับผู้อยู่อาศัยได้สูงสุดราว 800 คน ทั้งตระกูลอยู่รวมกัน จึงได้สมญาว่า "อาณาจักรน้อยของครอบครัว" หรือ "เมืองเล็กที่คึกคัก" การแบ่งพื้นที่จะแบ่งตามแนวตั้ง แต่ละครอบครัวได้ห้องสองถึงสามห้องในทุกชั้น โดยทั่วไปชั้นล่างใช้เป็นครัว ห้องเก็บเสบียง และคอกสัตว์ ชั้นสองเป็นคลังเก็บธัญพืช ส่วนชั้นสามขึ้นไปเป็นห้องนอน กลางลานมักมีบ่อน้ำ ศาลบรรพชน และพื้นที่ส่วนรวมสำหรับงานเทศกาลและพิธีกรรม

ภายนอกอาจดูเรียบเหมือนป้อมปราการ แต่ภายในกลับต่างออกไป ภายในออกแบบให้อยู่สบายและมักตกแต่งอย่างประณีต

ภูมิปัญญาการสร้างด้วยดินอัด

ผนังถู่โหลวสร้างด้วยเทคนิค "ดินอัด" (rammed earth) โดยนำดินเหนียว ทราย และปูนขาว มาผสมกัน แล้วอัดเป็นชั้น ๆ ลงในแบบไม้จนแน่น มีเรื่องเล่ากันว่าช่างบางกลุ่มเติมข้าวเหนียวและน้ำตาลเพื่อเพิ่มความเหนียวของส่วนผสม แม้จะยังไม่ชัดว่าใช้กันแพร่หลายแค่ไหน ในผนังมักฝังกิ่งไม้ แผ่นไม้ และเศษไม้ไผ่เพื่อเสริมความแข็งแรง ผนังหนาได้ถึงราว 6 ฟุต (ราว 1.8 เมตร) รับน้ำหนักอาคารสูง 3–5 ชั้น ร่วมกับโครงไม้ภายใน

ผลที่ได้คืออาคารที่แสงเข้าถึง ระบายอากาศดี ต้านลม ทนแผ่นดินไหว อบอุ่นในหน้าหนาว และเย็นสบายในหน้าร้อน ซึ่งเป็นสิ่งที่วัสดุสมัยใหม่หลายชนิดทำได้ยากโดยไม่ใช้พลังงานเพิ่ม

ถู่โหลวที่ควรรู้จัก

• เทียนลั่วเคิง (田螺坑) ในเมืองหนานจิ้ง เป็นกลุ่มที่คนรู้จักมากที่สุด ประกอบด้วยอาคาร 5 หลังจัดวางแบบห้าจุด มีอาคารทรงกลม 4 หลังล้อมอาคารทรงเหลี่ยมตรงกลาง ชาวบ้านมักเรียกเล่น ๆ ว่า "สี่จานหนึ่งซุป" เพราะมองจากที่สูงแล้วคล้ายอาหารบนโต๊ะ
• เจิ้นเฉิงโหลว (振成樓) ในกลุ่มหงเคิง อำเภอหย่งติ้ง เป็นอาคารที่มีอาคารทรงกลมอีกหลังซ้อนอยู่ภายใน สร้างเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 ได้ฉายา "เจ้าชายแห่งถู่โหลว" เพราะการวางผังที่ละเอียดและตกแต่งสวยงาม
• เฉิงฉี่โหลว (承啟樓) ในกลุ่มเกาเป่ย ได้ฉายา "ราชาแห่งถู่โหลว" ด้วยผังวงแหวนซ้อนกันหลายชั้นและห้องจำนวนมหาศาล

ความหมายในวันนี้

ถู่โหลวไม่ใช่ซากโบราณสถานที่ไร้ผู้คน หลายหลังยังมีชาวบ้านอาศัยอยู่จริง แม้คนรุ่นใหม่จำนวนมากจะย้ายไปทำงานในเมืองใหญ่ และบางหลังเปิดเป็นที่พักหรือพื้นที่ท่องเที่ยว คุณค่าของถู่โหลวจึงอยู่ที่ทั้งสถาปัตยกรรมและวิถีชีวิตของชุมชนที่ยังต่อเนื่อง ซึ่งเป็นแนวคิดการอยู่ร่วมกันอย่างพึ่งพากัน ใช้วัสดุจากท้องถิ่น และอยู่อย่างเคารพธรรมชาติ ที่ยังน่าสนใจสำหรับโลกยุคปัจจุบัน

เกร็ดสำหรับผู้อยากไปเยือน

จุดเริ่มต้นที่นิยมคือเมืองเซี่ยเหมิน (Xiamen) จากนั้นเดินทางต่อโดยทัวร์หรือรถเช่าไปยังหนานจิ้งและหย่งติ้ง บางคนนั่งรถไฟจากเซี่ยเหมินไปหนานจิ้ง แล้วเหมารถต่อไปยังจุดต่าง ๆ ควรเผื่อเวลาอย่างน้อย 2 วัน เพราะแหล่งท่องเที่ยวกระจายตัวและมีการเดินขึ้นลงพอสมควร ที่สำคัญคือควรให้ความเคารพผู้อยู่อาศัย เพราะที่นั่นคือบ้านของพวกเขา

ภาพ: สำนักข่าวซินหัว
ข้อมูล: Unesco, Discover china tours

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณและตรัสเทศนาพระธัมมจักกัปปวัตตนสูตรโปรดเบญจวัคคีย์ทั้ง ๕ แล้วเสด็จไปยังกรุงราชคฤห์ ประทับ ณ เวฬุวนาราม จนสิ้นฤดูหนาวจึงเสด็จไปยังกรุงกบิลพัสดุ์ พร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์จำนวนมาก โดยมีพระกาฬุทายีเป็นมัคคุเทศก์ ประทับ ณ นิโครธารามมหาวิหาร สถานที่พระบรมวงศานุวงศ์แห่งศากยวงศ์ตรัสสั่งให้ตกแต่งถวาย และพากันไปเฝ้า ณ ที่แห่งนั้น แต่ด้วยขัตติยมานะ พระญาติผู้ใหญ่ทรงละอายที่จะถวายบังคมพระบรมศาสดา ผู้มีพระชนมายุคราวโอรสนัดดา จึงพากันประทับ ณ เบื้องหลัง ให้พระราชกุมารหนุ่ม ๆ เฝ้าถวายบังคมเฉพาะพระพักตร์

ในขณะที่พระพุทธองค์มีพระประสงค์จะทรงทรมาน พระประยูรญาติทั้งหลายให้ละจากทิฐิมานะ จึงเสด็จเข้าจตุตถฌานทรงกระทำปาฏิหาริย์ลอยขึ้นสู่อากาศเหนือพระเศียรพระญาติทั้งปวง พระเจ้าสุทโธทนะ พระราชบิดา และพระประยูรญาติ ทรงเห็นเป็นมหัศจรรย์ ต่างก็ยกพระหัตถ์ขึ้นถวายบังคมและพลางกล่าวพรรณนาถึงพุทธานุภาพ แต่เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ว่า ครั้งแรกพระเลี้ยงเชิญเสด็จไปนมัสการพระกาฬเทวิลดาบส และพระบาททั้งคู่ประดุจลอยอยู่เหนือเศียรพระดาบสนั้น ครั้งที่สองในวันวัปปมงคลแรกนาขวัญ เมื่อพระพี่เลี้ยงเชิญเสด็จไปบรรทมใต้ต้นหว้า เงาไม้ได้บังกันพระองค์อยู่ประดุจพระกลด หาได้บ่ายไปตามตะวันไม่ และครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม

เมื่อพระองค์ทรงเสด็จประทับ ณ พุทธอาสน์แล้ว ขณะนั้นบังเกิดฝนโบกขรพรรษในบริเวณที่ประชุมนั้นโดยทั่วกัน มวลพระประยูรญาตินับตั้งแต่พระเจ้าสุทโธทนะ พระพุทธบิดาลงมา ต่างก็พากันชื่นชมโสมนัสในพระบารมี เมื่อได้เวลาพอสมควรแล้วต่างก็พร้อมกันกราบบังคมลา กลับยังพระราชนิเวศน์ พระภิกษุทั้งหลาย เมื่อพระประยูรญาติทูลลากลับแล้ว ก็สนทนากันเรื่องฝนโบกขรพรรษ เพราะยังไม่เคยเห็น พระบรมศาสดาทรงทราบจึงตรัสว่าไม่ใช่แต่บัดนี้เท่านั้น ภิกษุทั้งหลาย แม้ในกาลก่อนฝนโบกขรพรรษก็เคยมีมาแล้ว บรรดาพระภิกษุทั้งหลายปรารถนาใคร่ทราบ จึงทูลอาราธนาพระพุทธองค์ทรงตรัสเรื่อง “มหาเวสสันดรชาดก” ดังต่อไปนี้

ในอดีตกาล สีพีราษฎร์บุรีมีพระราชาองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า “พระเจ้าสีพีราช” พระองค์มีพระโอรสองค์หนึ่งทรงพระนามว่า “สญชัย” เมื่อทรงเจริญวัยพระราชบิดาก็ทรงมอบราชสมบัติให้ และอภิเษกสมรสกับ“พระนางผุสดี” ราชธิดาของพระเจ้ามัททราช อันพระนางผุสดี นี้ ในอดีตชาติชื่อ “สุธัมมา” สิ้นพระชนม์ไปบังเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เป็นอัครมเหสีของสมเด็จพระอมรินทราธิราช เมื่อพระนางจะจุติจากสวรรค์ ได้ทูลขอประทานพร ๑๐ ประการ ดังนี้

(๑) ขอให้พระนางได้ประทับในปราสาท พระเจ้าสีพีราช

(๒) ขอให้ดวงเนตรทั้งสองมีสีดำประดุจตาลูกเนื้อทราย

(๓) ขอให้มีพระขนงเขียว ดุจสร้อยคอนกยูง

(๔) ขอให้มีพระนามว่า ผุสดี

(๕) ขอให้มีพระโอรสทรงพระเกียรติยิ่งกว่ากษัตริย์ทั้งหลาย

และมีพระราชศรัทธาในการกุศล

(๖) ขอให้อย่ามีพระครรภ์ปรากฏนูนดังสตรีสามัญ

(๗) ขออย่าให้พระถันทั้งคู่ดำ ในเวลาทรงครรภ์และเมื่อประสูติแล้วขออย่าให้หย่อนยาน

(๘) ขอให้เส้นพระเกศาดำเป็นมันดุจสีปีกแมลงค่อมทอง

(๙) ขอให้พระฉวีละเอียดดุจดังทองคำธรรมชาติ

(๑๐) ขอให้ทรงมีอำนาจปล่อยนักโทษประหารชีวิตให้พ้นโทษ

สมเด็จพระอมรินทราธิราชก็ทรงประสาทพร ๑๐ ประการ ที่พระนางผุสดีทูลขอได้ดังประสงค์

ที่มา : สำนักงานพระพุทธศาสนา

🔵DMIND คืออะไร?

DMIND (Detection and Monitoring Intelligence Network for Depression) คือ แอปพลิเคชันปัญญาประดิษฐ์ (AI) สำหรับคัดกรองผู้ที่มีภาวะซึมเศร้า ซึ่งเกิดจากความร่วมมือของคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ศูนย์ AIMET), กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข, สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และบริษัท Agnos Health

DMIND ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำหน้าที่แทนจิตแพทย์ แต่ทำหน้าที่เป็น "ผู้ช่วยคัดกรองเบื้องต้นและเพื่อนที่พร้อมรับฟัง" ผ่านระบบอวตาร์ในชื่อ "คุณหมอพอดี" ซึ่งเป็นตัวแทนอวตาร AI (Avatar AI) ทำหน้าที่เสมือนเพื่อนผู้รับฟังที่คอยรับฟังทุกความรู้สึกอย่างเป็นกันเอง ช่วยลดความกังวลและความเขินอายในการเริ่มต้นปรึกษาปัญหาทางใจ

จุดเด่นสำคัญคือระบบมีความสามารถในการวิเคราะห์แบบ Multimodal ที่ไม่ได้ประเมินจากข้อความตัวอักษรเพียงอย่างเดียว แต่ยังสามารถวิเคราะห์เชิงลึกจาก น้ำเสียง การแสดงออกทางสีหน้า และคำพูด เพื่อเพิ่มความแม่นยำในการคัดกรองความเสี่ยงทางสุขภาพจิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

🔵ประโยชน์และข้อดีของ DMIND

• ประเมินตนเองได้ทุกที่ ตลอด 24 ชั่วโมง: เปิดโอกาสให้ผู้ที่มีความเครียดหรือความกังวล แต่ยังไม่กล้าไปพบแพทย์ สามารถสำรวจสุขภาพจิตของตนเองได้ในพื้นที่ส่วนตัวอย่างไร้ความกังวล

• แบ่งระดับความเสี่ยงชัดเจน: เมื่อประเมินเสร็จ ระบบจะแสดงผลเป็น 3 ระดับ (ปกติ สีเขียว, ปานกลาง สีเหลือง, รุนแรง สีแดง) ทำให้ผู้ใช้งานเข้าใจสถานะจิตใจของตนเอง

• เชื่อมต่อระบบส่งต่อรวดเร็ว: หากพบผู้ที่มีความเสี่ยงในระดับรุนแรง (สีแดง) ระบบจะมีกระบวนการประสานงานเพื่อส่งต่อให้แพทย์หรือนักจิตวิทยาให้คำปรึกษาและดูแลต่อทันที ช่วยลดความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น

• ลดภาระและเพิ่มประสิทธิภาพระบบสาธารณสุข: ช่วยคัดกรองเคสเบื้องต้นให้กับบุคลากรทางการแพทย์ ทำให้ทีมแพทย์สามารถจัดลำดับความสำคัญและช่วยเหลือผู้ป่วยที่มีความจำเป็นเร่งด่วนได้อย่างรวดเร็ว

🔵วิธีใช้งานและช่องทางการเข้าถึง

   1. ใช้งานผ่านแอปพลิเคชัน LINE Account @หมอพร้อม จากนั้น กดเมนู DMIND ดูแลสุขภาพใจ
      หรือ เข้าสู่เว็บไซต์ทางการ https://aimet.tech/th/all-projects/dmind/
   2. กรอกชื่อ อายุ และเพศเพื่อให้ AI รู้จัก จากนั้นเลือกคุณหมอที่ต้องการพูดคุยด้วย และ AI จะขอข้อมูลเบื้องต้นก่อนที่จะเริ่มประเมิน
   3. เลือกคุณหมอที่ต้องการพูดคุย จากนั้นจะเริ่มประเมิน ซึ่งคุณสามารถพิมพ์ข้อความพูดคุย หรือตอบคำถามตามขั้นตอน เพื่อให้ระบบช่วยประเมินสภาวะจิตใจจากข้อความ น้ำเสียง หรือการแสดงออกของคุณ
   4. จากนั้นจะแสดงผลประเมินมี 3 ระดับว่าเราเสี่ยงมากน้อยแค่ไหน 

 การประเมินระดับความเสี่ยงผลการประเมินจะแสดงใน 3 ระดับ ได้แก่
     ระดับปกติ (สีเขียว): ยังอยู่ในภาวะปกติ 
    ระดับกลาง (สีเหลือง): มีภาวะซึมเศร้า นักจิตวิทยาจะติดต่อกลับเพื่อให้คำปรึกษาภายใน 7 วัน
    ระดับรุนแรง (สีแดง): ภาวะซึมเศร้ารุนแรง นักจิตวิทยาจะติดต่อกลับภายใน 1-24 ชั่วโมง

ในกรณีที่มีความเสี่ยงระดับสีแดง ระบบจะส่งต่อข้อมูลไปยังสายด่วนสุขภาพจิต โทร 1323 เพื่อให้การดูแลอย่างทันท่วงที

🔵ด้วยความห่วงใย... เพื่อสุขภาพใจของคนไทยทุกคน

    นวัตกรรม DMIND สะท้อนถึง ความมุ่งมั่นและความห่วงใยของระบบสาธารณสุขไทย ที่ต้องการก้าวข้ามข้อจำกัดเดิม ๆ เปลี่ยนความรู้สึก "กังวล ไม่กล้าไปโรงพยาบาล" หรือ "กลัวว่าจะไม่มีใครรับฟัง" ให้กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่คุณสามารถเช็กสุขภาพใจตนเองได้ทุกเมื่อ หากคุณกำลังรู้สึกเหนื่อยล้า เครียด หรือมีเรื่องไม่สบายใจ คุณหมอพอดีและทีมสุขภาพจิตพร้อมเคียงข้างและรับฟังคุณเสมอ เพราะทุกความรู้สึกของคุณมีความหมาย

😈มัลแวร์เรียกค่าไถ่ (Ransomware) คืออะไร? 

Ransomware คือซอฟต์แวร์ประสงค์ร้าย (Malware) ชนิดหนึ่งที่ถูกออกแบบมาเพื่อ "ล็อก" หรือ "เข้ารหัส" (Encryption) ไฟล์ข้อมูลต่างๆ ในคอมพิวเตอร์ มือถือ หรือระบบเครือข่าย ทำให้เจ้าของตัวจริงไม่สามารถเปิดดู แก้ไข หรือใช้งานไฟล์เหล่านั้นได้อีกต่อไป

เมื่อข้อมูลถูกล็อกแล้ว ผู้ไม่หวังดีจะแสดงข้อความเรียกค่าไถ่ (มักเรียกเก็บเป็นสกุลเงินดิจิทัล เช่น Bitcoin) โดยยื่นข้อเสนอว่าหากยอมจ่ายเงิน จะส่งรหัสสำหรับปลดล็อกข้อมูลมาให้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว หน่วยงานด้านความปลอดภัยไซเบอร์ทั่วโลกไม่แนะนำให้จ่ายเงินค่าไถ่ เนื่องจากไม่มีการรับประกันใดๆ ว่าท่านจะได้รับรหัสถอดรหัสจริง และอาจทำให้ตกเป็นเป้าหมายซ้ำอีก

🤖กลไกการโจมตีของผู้ไม่หวังดี

มัลแวร์เรียกค่าไถ่นั้นสามารถแฝงตัวเข้ามาในอุปกรณ์ของเราได้หลายช่องทาง โดยมีกลไกการโจมตีที่พบบ่อยดังนี้:

• การส่งอีเมลหลอกลวง (Phishing): คนร้ายมักส่งอีเมลแนบไฟล์เอกสาร (เช่น Word, Excel, PDF หรือไฟล์บีบอัด .zip) ที่แฝงโค้ดอันตราย โดยปลอมแปลงเป็นหน่วยงานน่าเชื่อถือเพื่อให้ผู้ใช้ตายใจและกดดาวน์โหลดหรือเปิดไฟล์

• ช่องโหว่ของซอฟต์แวร์และระบบปฏิบัติการ: หากคอมพิวเตอร์หรือระบบไอทีไม่ได้อัปเดตแพตช์ความปลอดภัย คนร้ายจะใช้ช่องโหว่เหล่านั้นเป็นประตูเจาะเข้ามาฝังตัวในระบบ

• เว็บไซต์ปลอมหรือลิงก์อันตราย: การคลิกลิงก์โฆษณาชวนเชื่อ เว็บไซต์เถื่อน หรือดาวน์โหลดโปรแกรมเถื่อน (Crack/Keygen) ที่มีการฝากมัลแวร์ซ่อนอยู่

• การเจาะระบบเครือข่าย (Remote Access): หากมีการตั้งรหัสผ่านสำหรับรีโมตเข้าคอมพิวเตอร์ (เช่น RDP) ที่คาดเดาง่าย คนร้ายอาจใช้โปรแกรมสุ่มรหัสเพื่อเจาะเข้ามาควบคุมระบบโดยตรง

 🔒วิธีป้องกันตนเองและองค์กรเพื่อลดความเสี่ยง

   แม้ภัยนี้จะดูน่ากลัว แต่เราสามารถลดความเสี่ยงและป้องกันได้ด้วยการปรับพฤติกรรมการใช้งานและการจัดการระบบดังนี้

• ทำการสำรองข้อมูล (Backup) อย่างถูกวิธี:
  • ควรสำรองข้อมูลสำคัญอย่างน้อย 2 เวอร์ชัน ไว้ในอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์หรือเครือข่ายตลอดเวลา (Offline Storage)
  • หมั่นทดสอบการกู้คืนข้อมูลเพื่อให้แน่ใจว่านำมาใช้งานได้จริงเมื่อเกิดเหตุ
• ระมัดระวังการใช้งานอีเมลและอินเทอร์เน็ต: หมั่นสังเกตอีเมล Phishing, ไม่คลิกลิงก์แปลกหน้า หรือเปิดไฟล์แนบที่ไม่น่าไว้วางใจ
• อัปเดตระบบและใช้โปรแกรมความปลอดภัย: หมั่นอัปเดตซอฟต์แวร์และระบบปฏิบัติการให้เป็นเวอร์ชันล่าสุดเพื่อปิดช่องโหว่ พร้อมทั้งติดตั้งโปรแกรมตรวจจับมัลแวร์ (Antivirus / EDR)
• เข้มงวดกับการควบคุมสิทธิและการเข้าถึง: ใช้ระบบยืนยันตัวตนแบบหลายปัจจัย (Multi-factor Authentication - MFA), กำหนดสิทธิการเข้าถึงข้อมูลเท่าที่จำเป็น (Least Privilege) และตั้งรหัสผ่านที่ปลอดภัย
• เฝ้าระวังการดึงข้อมูลออกนอกระบบ (สำหรับองค์กร): เนื่องจากแรนซัมแวร์เน้นการขโมยข้อมูลมากขึ้น การพึ่งพาการสำรองข้อมูลอย่างเดียวจึงไม่เพียงพอ องค์กรควรใช้นโยบายป้องกันข้อมูลสูญหาย (Data Loss Prevention - DLP) และเฝ้าระวังทราฟฟิกข้อมูลขาออกที่ผิดปกติ

🔧วิธีรับมืออย่างถูกต้องเมื่อตกเป็นเหยื่อ

1. ตัดการเชื่อมต่อเครือข่ายทันที: ถอดสายแลน ปิด Wi-Fi หรือตัดการเชื่อมต่อของเครื่องที่ติดมัลแวร์ รวมถึงระบบสำรองข้อมูลและอุปกรณ์บันทึกข้อมูลภายนอกทันที เพื่อป้องกันไม่ให้มัลแวร์แพร่กระจายไปยังเครื่องอื่น หรือแอบเข้าไปทำลายข้อมูลสำรอง
2. ไม่ควรจ่ายเงินค่าไถ่เด็ดขาด: คำแนะนำสากลคือห้ามจ่ายเงินค่าไถ่ เพราะการจ่ายเงินเป็นการสนับสนุนวงจรอาชญากรรม และไม่มีหลักประกันใดๆ ว่าจะได้รับรหัสถอดรหัส หรือผู้โจมตีจะไม่นำข้อมูลที่ขโมยไปขายต่อในภายหลัง
3. สำรองข้อมูลส่วนที่ยังใช้งานได้และเปลี่ยนรหัสผ่าน: สำรองข้อมูลส่วนที่ยังไม่เสียหายไว้ในอุปกรณ์บันทึกข้อมูลภายนอกชุดใหม่ (คนละชุดกับที่ใช้สำรองปกติ) พร้อมทั้งเปลี่ยนรหัสผ่านของบัญชีผู้ใช้งานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเครื่องนั้น
4. แจ้งเหตุและขอความช่วยเหลือ: แจ้งไปยังหน่วยงานกำกับดูแล เช่น สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ (สกมช.) หรือ ThaiCERT (report@thaicert.or.th)
5. ตรวจสอบเครื่องมือถอดรหัสฟรี: ตรวจสอบสายพันธุ์ของมัลแวร์จากนามสกุลไฟล์หรือข้อความเรียกค่าไถ่ และลองค้นหาเครื่องมือถอดรหัสผ่านโครงการความร่วมมือระดับโลก เช่น No More Ransom (www.nomoreransom.org) ซึ่งมีคีย์และแอปพลิเคชันถอดรหัสฟรีสำหรับแรนซัมแวร์หลายสายพันธุ์ (โดยควรกระทำในสภาพแวดล้อมที่ไม่ได้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต)

การสร้างความตระหนักรู้และความระมัดระวังในการใช้งานอินเทอร์เน็ตในชีวิตประจำวัน ถือเป็นเกราะป้องกันชั้นดีที่สุดที่จะช่วยให้เราห่างไกลและรอดพ้นจากภัยมัลแวร์เรียกค่าไถ่

แหล่งข้อมูล 
  - แนวปฏิบัติในการรับมือเหตุการณ์ภัยคุกคามทางไซเบอร์ เกี่ยวกับมัลแวร์เรียกค่าไถ่ (Ransomware) สำหรับหน่วยงานของรัฐ - ETDA
  - แนวโน้มแรนซัมแวร์ปี 2026 เปลี่ยนรูปแบบสู่การขโมยข้อมูลเพื่อรีดไถ โดยไม่เข้ารหัสระบบแล้ว - Thailand Computer Emergency Response Team (ThaiCERT) 
  - What Is Ransomware-as-a-Service (RaaS)? : ศูนย์ข้อมูลภัยคุกคาม IBM Think