
วรรณคดีเรื่อง "รามเกียรติ์" คือมหากาพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งของไทย ได้รับอิทธิพลจากคัมภีร์รามายณะของอินเดีย แต่ได้ถูกนำมาปรุงแต่งใหม่จนมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมไทยอย่างเปี่ยมล้น ทั้งในด้านภาษา ประเพณี และจินตนาการ เป็นเรื่องราวที่สะท้อนการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่วอันเป็นนิรันดร์
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ทศกัณฐ์ พญายักษ์ผู้ครองกรุงลงกา เกิดความหลงใหลในความงามของ นางสีดา พระมเหสีของ พระราม (ร่างอวตารของพระนารายณ์) ทศกัณฐ์จึงใช้อุบายลักพาตัวนางสีดาไปยังกรุงลงกา ทำให้พระราม พร้อมด้วยพระลักษมณ์ พระอนุชา ต้องออกติดตามเพื่อชิงตัวนางกลับคืนมา
ในการเดินทางครั้งนี้ พระรามได้พบกับกองทัพวานร นำโดย หนุมาน ขุนศึกผู้มีฤทธิ์เดชมหาศาล และ สุครีพ ผู้พากองทัพมาร่วมรบ สงครามที่ยิ่งใหญ่และยาวนานระหว่างฝ่ายมนุษย์และวานร กับฝ่ายยักษ์จึงบังเกิดขึ้น ท่ามกลางการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยปาฏิหาริย์ เวทมนตร์ และกลอุบายทางศึก
พระราม: สัญลักษณ์แห่งคุณธรรม ความสัตย์ซื่อ และหน้าที่ เป็นกษัตริย์ผู้สมบูรณ์แบบที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อความถูกต้อง
นางสีดา: ตัวแทนแห่งความจงรักภักดีและความอดทน เป็นสตรีผู้ยึดมั่นในรักแท้ต่อสามี
ทศกัณฐ์: แม้จะเป็นฝ่ายอธรรม แต่ก็เป็นตัวละครที่มีมิติ เต็มไปด้วยทิฐิ ความโกรธ และความหลง แสดงให้เห็นถึงโทษของการขาดสติ
หนุมาน: กายขาว ทหารเอกผู้เป็นที่รักของคนไทย ด้วยความเฉลียวฉลาด ซื่อสัตย์ และมีฤทธิ์เดชไม่เป็นรองใคร
รามเกียรติ์ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องราวการรบพุ่ง แต่ยังสอดแทรกคติธรรมและแนวคิดทางพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง
ธรรมะย่อมชนะอธรรม: บทสรุปของเรื่องที่พระรามชิงตัวนางสีดากลับมาได้ แสดงให้เห็นว่าความดีและความสัตย์จริงจะเป็นฝ่ายชนะความชั่วและความโลภเสมอ
หน้าที่และความรับผิดชอบ (ธรรมะ): ตัวละครทุกตัวถูกขับเคลื่อนด้วยหน้าที่ พระรามทำหน้าที่กษัตริย์และสามี, หนุมานทำหน้าที่ข้าราชบริพาร, ทศกัณฐ์ทำหน้าที่ผู้ครองเมือง (แม้จะเป็นไปในทางที่ผิด) การทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุดคือหัวใจสำคัญ
ความสัตย์และความกตัญญู: เป็นคุณธรรมที่ยกย่องตลอดเรื่อง ทั้งความสัตย์ของพระรามต่อคำสัญญา และความกตัญญูของหนุมานต่อพระราม
อิทธิพลของรามเกียรติ์แผ่ซ่านอยู่ในทุกอณูของศิลปวัฒนธรรมไทย
โขน: การแสดงนาฏศิลป์ชั้นสูงของไทยที่หยิบยกตอนต่างๆ จากรามเกียรติ์มาแสดง ด้วยท่วงท่าที่อ่อนช้อยและหน้าโขนที่วิจิตร
จิตรกรรมฝาผนัง: ภาพที่สวยงามที่สุดภาพหนึ่งอยู่ที่ระเบียงคดวัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว) เล่าเรื่องราวรามเกียรติ์อย่างละเอียด
ภาษาและสำนวน: คำศัพท์และสำนวนจำนวนมากในภาษาไทยมีที่มาจากวรรณคดีเรื่องนี้ เช่น "หินสี่ก้อน," "ทรพี," หรือ "องคต"